Posle odluke EU 28. feburara 2022. da prvi put u svojoj istotiji snabdeva oružjem zemlju koja nije njena članica i proširenja sankcija za Rusiju (i Belorusiju)
ruski portali preneli su ovaj odgovor iz Rusije 
ovde pruzet sa Radija Eho Moskve

Izjava ruskog Ministarstva spoljnih poslova
o ulozi Evropske unije u događajima u Ukrajini
(objavljena  1.marta 2022.)

Evropska unija je dugi niz godina, pod maskom „mirotvorca“, izdašno finansirala režim u Kijevu, koji je došao na vlast kao rezultat neustavnog državnog udara. U tišini je posmatrao istrebljenje stanovništva u Donbasu, gušenje ljudi koji govore ruski u Ukrajini. EU je ignorisala naše stalne pozive da se obrati pažnja na dominaciju nacista na vlasti Ukrajine, socio-ekonomsku blokadu i ubijanje civila na jugoistoku zemlje. Povezujući sve izglede za odnose sa Rusijom sa implementacijom paketa mera iz Minska, nisu učinili ništa da ohrabre Kijev da počne sa implementacijom njegovih ključnih elemenata. Istovremeno su kijevskim vlastima dali novac i bezvizni režim. Proširili su antiruske sankcije pod sumnjivim izgovorima. Učestvovali su u predstavama koje je postavio Kijev i koji su doveli u sumnju teritorijalni integritet Ruske Federacije.

Sada su, međutim, maske odbačene. Odluka EU 27. februara da započne isporuku smrtonosnog oružja ukrajinskoj vojsci se sama po sebi razotkriva. 
Označava kraj evropskih integracija kao "pacifistički" projekat za pomirenje evropskih naroda nakon Drugog svetskog rata. 
EUsovci su konačno stali na stranu kijevskog režima, koji je pokrenuo politiku genocida nad delom vlastitog stanovništva.

Ne primjećujući to sami, u svojim antiruskim akcijama u Briselu skliznuli su u "novi govor" Džordža Orvela. 
Najavili su da će “ulagati” u rat koji je pokrenut u Ukrajini 2014. godine kroz mehanizam rečima nazvan “Evropski mirovni fond”. Rukovodstvo EU ne ustručava se da rakete i malokalibarsko oružje, municiju, pa čak i borbene avione naziva "odbrambenim" sredstvima.

Članice EU pokazale su šta je zapravo vladavina prava u Evropi, zanemarujući svih osam kriterijuma sopstvenog „zajedničkog stava“ Saveta EU „O definisanju zajedničkih pravila za kontrolu izvoza vojne tehnologije i opreme“ 2008/944/ CFSP od 8. decembra 2008. godine, koji izričito zabranjuje nabavku oružja i vojne opreme iz EU u sledećim situacijama:

1 Nepoštovanje međunarodnih obaveza od strane zemlje odredišta (Kijev je ignorisao svoje obaveze prema „Paketu mera“ iz Minska odobrenom Rezolucijom SBUN 2202);

2 nepoštovanje ljudskih prava, uključujući rizik upotrebe isporučenog oružja za unutrašnju represiju (Kijev je izvršio genocid u Donbasu);

3 oružani sukob u zemlji odredišta i rizici njegove eskalacije zbog nabavke oružja;

4 pretnja regionalnom miru, sigurnosti i stabilnosti, uključujući mogućnost oružanog sukoba sa trećom zemljom;

5 rizik po nacionalnu sigurnost zemalja EU (isporučeno oružje može se koristiti protiv interesa zemalja EU);

6 politika zemlje sticaoca, uključujući poštivanje principa neupotrebe sile, međunarodnog humanitarnog prava i režima neširenja u oblasti kontrole naoružanja (ne vjerujemo da je Kijev primjereno ispunio ove obaveze, uključujući preuzimanje uzimajući u obzir poznate slučajeve „sive“ šeme trgovine oružjem iz Ukrajine);

7 rizik da isporučeno oružje padne u pogrešne ruke, uključujući i terorističke organizacije (uzimajući u obzir nekontrolisanu distribuciju oružja u Ukrajini stanovništvu, postoji gotovo zagarantovana verovatnoća da će na kraju neko od njih završiti u senci tržište);

8 održavanje ravnoteže između militarizacije i ekonomskog razvoja zemlje primaoca (smatramo da bi Kijev trebao biti više zabrinut za ukrajinsku ekonomiju, a ne za nasilno suzbijanje neslaganja).

Građani i strukture EU uključene u snabdijevanje ukrajinskih oružanih snaga smrtonosnim oružjem i gorivom i mazivima bit će odgovorni za sve posljedice takvih akcija u kontekstu specijalne vojne operacije koja je u toku. Oni ne mogu ne razumjeti stepen opasnosti od posljedica.

Konačno je razbijen još jedan mit koji su u prošlosti podmetnule članice EU – da njihova jednostrana ograničenja, nelegitimna u međunarodno-pravnom smislu, nisu usmjerena protiv ruskog naroda. 
Briselski funkcioneri, koji su se donedavno predstavljali kao „strateški partner“ naše zemlje, više ne kriju previše, govoreći: nameravaju da Rusiji nanesu „maksimalne štete“, „udare na bolne tačke“, „ozbiljno unište ekonomije“ i „suzbijaju ekonomski rast“ zemlje.

*radni prevod FBD